Vor fünfundzwanzig Jahren…

Dit jaar is het 25 jaar geleden dat de Berlijnse muur viel. Het lijkt alweer een eeuwigheid en inmiddels is er gelukkig een generatie opgegroeid voor wie het geschiedenis is geworden.

Mede door grappige films als Goodbuye Lenin en door kroegen met een ‘camp’ authentiek Oost-Duitse inrichting, vergeten we, hoe triest en benauwend het leven onder dit communistische regime was.

Tijdens het zien van de uitstekende documentaire Verboden Vlucht, ( http://www.nieuwescene.nl/verboden-vlucht/) kwamen mijn herinneringen aan familiebezoek in de DDR boven; De rit tussen eindeloze colonnes Russische militaire voertuigen i.v.m. een oefening. De pantsers die ’s nachts door het dorp reden, het geschreeuw en de schoten i.v.m. weer zo’n oefening. Hierbij plunderden de Russische militairen en passant de moestuin van de enorme instelling voor geestelijk en lichamelijk gehandicapten, waarvan mijn oom directeur van was. De hele instelling was hiervan afhankelijk voor verse producten voor een heel seizoen. De vrijwel lege schappen in de winkels, de constante angst om afgeluisterd te worden en de verhalen over de vele zwaar depressieve docenten die gedwongen werden om aan leerlingen wiens ouders gestudeerd hadden slechte cijfers te geven, omdat het communisme geen elite wilde kweken.
Ik realiseer me ineens dat ik een van de tijdgetuigen ben, die nog verhalen ‘uit de oude doos’ heeft, uit deze gelukkig vervlogen tijd.